Brainwaves

4 11 2008

Η σχολή στην Ήπειρο.

 

pa250002Τετραήμερο 28ης Οκτωβρίου κι η Brainwaves αυτή την φορά βρέθηκε στην Κόνιτσα. Η παρέα μεγάλη και ποικιλόμορφη: καγιάκερς, ποδηλάτες και πεζοπόροι. Ούτως ή άλλως η περιοχή προσφέρεται για όλους.

Σάββατο, 25/10

Ύστερα από ένα περιπετειώδες ταξίδι την Παρασκευή το βράδυ μέχρι την Κόνιτσα, το χαλαρό πρωινό ξύπνημα του Σαββάτου στο σπίτι της ‘Γαλήνης’ ήρθε σαν βάλσαμο. Ισχυρό κίνητρο βέβαια για το εγερτήριο αποτέλεσε το κέικ του Παπασπύρου, που τιμήσαμε όλοι δεόντως. img_27851

Σε λίγο η brainwaves θα βρίσκονταν στο φράγμα του Αωού για αυτή την πρώτη διαδρομή μέχρι το γεφύρι της Κόνιτσας. Ο Αώος με χαμηλή στάθμη μεν, δεν έπαυε όμως να διατηρεί το ενδιαφέρον του. Έτσι, η εκπαίδευση θα εστίαζε αυτή την φορά σε Smoves και την αναγνώριση των καλύτερων γραμμών. Δεν ήταν μάλιστα και λίγες η ευκαιρίες σε κύματα, στοπεράκια και βράχια για ferries, back ferries και 360′s.

Έπειτα από σύντομο διάλλειμα για καφέ και πίττες στο γνωστό ΄Γεφύρι΄, η διαδρομή επαναλήφθηκε μιας και ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη και χρήσιμη για όλους.

Το απογευματάκι ραντεβού με τους υπόλοιπους της παρέας, που είχαν στο μεταξύ περπατήσει στη γύρω περιοχή, και ένα τρικούβερτο τσιμπούσι στήθηκε στο κέντρο της Κόνιτσας.

Κυριακή, 26/10

pa260002Η ημέρα ξεκίνησε με ότι είχε απομείνει από το κέικ του Παπασπύρου και σε λίγο τα σκάφη μας θα τσουλούσαν 500 μέτρα πάνω από το φράγμα αυτή την φορά για εξάσκηση σε περάσματα. Η παρέα σήμερα είχε μεγαλώσει και άλλο αφού προστέθηκε και ο ΓιωργόΞάνθης εκ Θεσσαλονίκης.

Το ίδιο το φράγμα θα περνιόνταν από κάποιους δύο φόρες μιας και προκαλούσε με την συνεχώς θορυβώδη παρουσία του. Στη βάση του, το δυνατό κύμα που δημιουργούνταν ήταν ικανό να μας κρατήσει για την υπόλοιπη μία ώρα αφού αποτελούσε ιδανικό πεδίο για εξάσκηση σε ferries.

img_28321Το μεσημέρι επισκεφθήκαμε τον Βοϊδομάτη όπου και θα πραγματοποιούσαμε κατάβαση από το γεφύρι της Αρίστης μέχρι την Κλειδωνιά. Η διαδρομή σύντομη και εύκολη αλλά τόσο όμορφη. Λίγα ποτάμια πρέπει να έχουν τόση ομορφιά ώστε να σε αποζημιώνουν πάντα ότι και αν κάνεις.

Η πληθώρα των επισκεπτών στο γεφύρι της Αρίστης μας έκανε να αισθανθούμε κάπως παράξενα αφού δεκάδες φωτογραφικές μηχανές εστράφησαν πάνω μας πριν καλά, καλά μπούμε στα σκάφη μας. Το συγκεκριμένο τετραήμερο ολόκληρη η περιοχή θύμιζε κάτι από πλατεία Αριστοτέλους μιας και ήταν πολλοί οι Βορειοελλαδίτες κυρίως που βρέθηκαν στην ευρύτερη περιοχή για να απολαύσουν τις ομορφιές του φθινοπώρου και την εξαιρετική Ηπειρώτικη φιλοξενία. pa260028Σε γνωστή ταβέρνα του μεγάλου Παπίγκου μας είπαν μάλιστα ότι την Κυριακή 26/10 εξυπηρέτησαν περισσότερο κόσμο από κάθε άλλη φορά την τελευταία 15ετία. Αξιοσημείωτο βέβαια είναι το γεγονός ότι όλοι ή σχεδόν όλοι σε αυτή την περιοχή της Ελλάδας έχουν επαγγελματική συνείδηση. Παρόλο που γίνονταν χαμός από κόσμο η φιλόξενη διάθεση των ντόπιων ήταν ικανή να μας αγκαλιάσει, να μας κοιμίσει και να μας ταΐσει όλους κάνοντας μας να αισθανθούμε για άλλη μια φορά την Ήπειρο σαν το σπίτι μας.

 

Δευτέρα, 27/10

Η πολύ πρωινή αναχώρηση δεν ενόχλησε κανέναν αφού ο σκοπός ήταν κάτι παραπάνω από img_2927ιερός. Η σημερινή ημέρα θα μας έβρισκε για περιπετειώδη ομολογουμένως πεζοπορία στο Αρκουδόρεμα του Αώου. Παρά τις αρχικές μας εκτιμήσεις περί 4ώρης τουλάχιστον τζιπάδας σε μιάμιση ώρα είχαμε φτάσει στο καταφύγιο της Βωβούσας όπου και θα διανυκτερεύαμε ενώ άλλη μια ώρα χρειάστηκε για να φτάσουμε στη περιοχή ‘Κόκκινα Πεύκα’ της Βάλιας Κάλντα από όπου θα ακολουθούσαμε το μονοπάτι παράλληλα με το Αρκουδόρεμα μέχρι την περιοχή  ‘Σμιξώματα’ όπου συναντά τον Αώο.

Το Αρκουδόρεμα μπορεί να είχε χαμηλή στάθμη σήμερα αλλά αυτό δεν εμπόδισε την φαντασία μας να πλάσει σενάρια για κουπιές συγκεκριμένες, να βρει καθαρές γραμμές εκεί που γίνονταν ο πανικός και να εντοπίσει δυνατότητες ασφάλισης σ’αυτή την ιδιαιτέρως απαιτητική διαδρομή.

img_2960Με το Greco (την βίβλο του Ελληνικού Καγιάκ) ανά χείρας εντοπίσαμε και φωτογραφήσαμε όλα τα περάσματα καθώς και τις 4 από τις 5 πτώσεις του. Ήταν δεν τόση η προσήλωση μας στο έργο της παρατήρησης και της αναγνώρισης του Αρκουδορέματος που κάπου κοντά στον μεγάλο καταρράκτη χάσαμε και το μονοπάτι υποχρεούμενοι στη συνέχεια σε τρελές τραβέρσες.

Το ‘Αρκουδόρεμα’ του Αώου είναι σίγουρα ότι πιο απαιτητικό έχω δει από κοντά. Ποτάμι στενό και με μεγάλη κλίση, απομονωμένο, με αρκετά σημεία συνεχόμενης δυσκολίας, με φαράγγια γεμάτα περάσματα και κορμούς να φράζουν τα περάσματα αυτά αλλά και με πέντε πτώσεις που αν κάποιος δεν πάρει την κατάλληλη γραμμή μάλλον θα ταλαιπωρηθεί αρκετά.

img_3048Μετά από περίπου 5 ώρες πεζοπορίας και παρατήρησης φτάσαμε στο σημείο που οι υπόλοιποι της παρέας άφησαν τα αυτοκίνητα για να κάνουν την ίδια διαδρομή αλλά αντίστροφα.

Το βράδυ εξαντλημένοι πια όταν πέσαμε για ύπνο σε ένα 12κλινο δωμάτιο του καταφυγίου η αίσθηση δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από αυτή της γλυκιάς ζαλάδας του κενού ονειρευόμενοι την πτήση, την αιώρηση στην 4ή και μεγαλύτερη πτώση του.

Τρίτη, 28/10

pa260091Η επετειακή αυτή μέρα βρίσκει το πρωί κάποιους από την παρέα να κάνουν ποδήλατο από το καταφύγιο της Βάλιας Κάλντα μέχρι το γεφύρι της Βωβούσας και άλλους να κωπηλατούν την ίδια διαδρομή για να μην χάσουν προπονητική ευκαιρία. Μετά από σύντομη επίσκεψη στο Περιβωλιότικο και τον Μηλεοπόταμο μεσημέρι πια καταλήξαμε στην πόλη των Τρικάλων που μάλλον ‘’δεν παλεύονταν’’ όπως χαρακτηριστικά έλεγαν και οι ντόπιοι. Χιλιάδες κόσμου στη περιοχή ‘Μανάβικα’ καθόντουσαν και καταβρόχθιζαν ότι άφησαν οι προηγούμενοι. Έτσι και εμείς επιδοθήκαμε σε εορταστικό γεύμα προτού πάρουμε οριστικά πλέον το δρόμο της επιστροφής. Φυσικά δεν παραλείψαμε να ανανεώσουμε την υπόσχεση μας για μια ακόμη εκδρομή στη περιοχή, εβδομαδιαία αυτή την φορά κατά την άνοιξη μιας και τα ποτάμια είναι πολλά. 

 

Highlights pa260098

         Η Ελένη, αφού σε καγιάκ δεν μπαίνει, είπε να καβαλήσει ποδήλατο που να ήξερε η έρμη ότι θα ήταν πιο κουραστικό.

         Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον αγαπητό γείτονα του Σπύρου που αφού είδε και απόειδε ο άνθρωπος να προσπαθούμε να φορτώσουμε το Cherokee προσφέρθηκε να μας δανείσει την σχάρα ποδηλάτων του. 

         Η πολύ καλή τουριστική υποδομή των Ζαγοροχωρίων που μπορούσες να φας αξιοπρεπώς όσο αργά και αν πήγαινες σε όποια ταβέρνα και αν επέλεγες ακόμα και αν γίνονταν πόλεμος.

         Τα υπέροχα τυροπιτάκια προσφορά του ΓιωργοΞάνθη πάνω που τελείωνε το κέικ του Παπασπύρου.img_2864

         Η διάθεση του Θεολόγου να κάνει την διαδρομή Αθήνα – Κόνιτσα 9ώρη. Σαν να μην μας έφτανε η κίνηση κατά την έξοδο έμεινε και από βενζίνη 20 χλμ πριν τα Γιάννενα στη μία τα ξημερώματα. Έτσι για να επιβεβαιώσει ότι είναι Sportsman και παίρνει και τα ρίσκα. (Μάλλον το έκανε επίτηδες αφού μαζί του είχε ο πονηρός και 3 κοπέλες).

         Η διαμονή σε 12κλινο δωμάτιο στο καταφύγιο μαζί με τα παιδιά του Ρώμπαπα. Ομολογουμένως ήταν αγγελούδια.

         Το ούτε τρίχρονο σκατό του Ρώμπαπα, ο Ιωάννης, που πήδαγε από κρεβάτι σε κρεβάτι το πρωί του Σάββατου και φώναζε EJECT. Ρε δεν ντρέπεστε τέτοια πράγματα μαθαίνετε στα παιδιά… αλλά με τέτοιο πατέρα. Εγώ θα του μάθω πάντως Helix!!!

 

By  G.Margaritis & C.Dimitriadi


Actions

Information

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: